Sürekli Olumsuz Düşünmekten Nasıl Kurtulurum? Bir Günün Hikayesi
Kayseri’nin sabahlarında, gökyüzü genellikle gri olur. Havanın soğukluğu, insanların içini biraz daha daraltır. Ben de her sabah o gri havaya uyanırım. Bazen, uyandığımda düşündüğüm tek şey, günün ne kadar zor geçeceği olur. Çalıştığım iş yerindeki monotonluk, sosyal medya hesaplarındaki gereksiz içerikler ve bana sürekli olumsuz düşünceler getiren küçük olaylar, beni boğar. O anlarda sürekli olarak şu soruyu sorarım: Sürekli olumsuz düşünmekten nasıl kurtulurum?
Bugün, bu soruyu sormamın üzerinden birkaç yıl geçti, ama o zamanlar bu düşüncelerin beni ne kadar derinden etkilediğini düşündükçe hala tüylerim diken diken olur. O gün, iş yerindeki bir olay, hayatımda önemli bir dönüm noktasına işaret etmişti. Belki de o olaydan sonra olumsuz düşünceleri nasıl yeneceğimi fark ettim.
Gün Başlıyor: Zihnimdeki Sis
Bir sabah, işe gitmek üzere evden çıktım. Dışarıda yağmur yağıyor, soğuk bir rüzgar esiyor. Kayseri’nin o soğuk sabahları, genellikle daha bir hüzünlü gelir bana. Üzerimdeki kabanı sıkıca sarındım, ama içimdeki soğukluğu bir türlü hissedemedim. Birçok insan gibi ben de genellikle sabahları, yataktan kalkmakta güçlük çekerim. Ama o gün, bir şeylerin farklı olacağına dair bir umut vardı içimde.
İş yerine vardım, masama oturdum. Beni bekleyen dosyalar, işler, sürekli takip edilmesi gereken e-postalar. Başımı masama koyup, “Yine mi?” dedim. O an, bütün dünya üzerime gelmiş gibi hissettim. O kadar kötü hissediyordum ki, bir an gözlerimi kapatıp, “Neden hep bana denk geliyor?” diye düşündüm.
Ve işte o an, o keskin, olumsuz düşünce patlaması geldi. Bir hata yapacağımı ve her şeyin daha da kötüleşeceğini düşündüm. Bir süre kendimi kaybettim; düşündüm, düşündüm ve sadece kötü şeyler düşündüm. Kendimi, sürekli olumsuz düşüncelerin içinde kaybolmuş gibi hissettim. O kadar umutsuzdum ki, saatlerce çalışmak için gereken motivasyonu bulamıyordum.
Bir Dakikalık Değişim: Farkına Varış
O sabah, her şey değişti. O kadar yoğun düşünceler içindeydim ki, bir an bir sesle irkildim. Yanımdaki masada oturan arkadaşım, bana doğru dönüp, “Bir kahve içmeye ne dersin?” dedi. O kadar boş bakıyordum ki, gözlerimi bile tam olarak odaklayamadım. Ama sonra gözlerini gözlerime dikti ve gülümsedi. O an, o gülüş bana bir şeyler söyledi. Belki de o kadar basitti ki, o an anladım.
Hemen kalktım ve onunla kahve içmeye gittik. O sırada onunla konuşmak, kafamı dağıtmak, o anı hissetmek beni biraz rahatlatmıştı. O kadar yoğun olumsuz düşünceler içinde, birinin bana sadece “Gel, bir kahve içelim” demesi, bana hayatı hatırlattı. O an fark ettim ki, hayat bazen sadece küçük anlardan ibaretmiş. Küçük bir jest, küçük bir gülüş, küçük bir kahve molası… Hepsi, insanın içindeki o karanlık düşünceleri biraz olsun aydınlatabiliyormuş.
Kahve içtikten sonra, birkaç dakika boyunca sadece rahatladım. O kadar basit bir şeydi ama o anda tüm yüklerim hafiflemişti. O an anlamıştım, olumsuz düşüncelerimi yenmek için bir mucizeye gerek yoktu. Sadece bazen, kendime ve çevremdekilere biraz daha nazik ve açık olmam gerekiyordu.
Gün Sonu: İçsel Değişim ve Umut
O günün sonunda, akşam eve dönerken, düşündüm. Birkaç saat önce yaşadığım o yoğun duygusal yük, sadece kendi düşüncelerimden kaynaklanıyordu. Kafamdaki karamsarlığı bir kenara bırakmak, küçük bir değişim yaratmak için yeterliydi. Belki de sürekli olumsuz düşünmek, aslında beynimin alışkanlık haline getirdiği bir şeydi. Ama o an, kendime yeni bir yol seçmiştim. Yavaş yavaş, olumsuz düşüncelerin yerine, hayatın güzelliklerini görmek için çaba sarf etmeye başladım.
Belki de olumsuz düşüncelerle savaşmak, bazen basit bir şeyle başlar. Küçük bir adım, bir gülüş, bir kahve molası… Yavaş yavaş, bu tür anlar, zihnimin içindeki o karanlık bulutları dağıtmaya başladı. İnsan, bazen en kötü düşünceleri kendi içinde büyütür, ama bazen de o düşüncelerin üzerine gitmek yerine, onlara dur demek gerekir. O gün öğrendim ki, sürekli olumsuz düşünmekten kurtulmanın yolu, aslında onları kabul etmekten geçiyor; ama kabul ettikten sonra, onlara odaklanmak yerine, onların etrafında başka güzellikler bulmaya çalışmak gerekiyor.
Sürekli Olumsuz Düşünmekten Kurtulmak: Kendi Yolculuğum
Bugün, o sabahki kadar olumsuz düşünceleri yoğun bir şekilde yaşamıyorum. Her ne kadar bazen olumsuzluklar gelip beni bulsa da, artık onlara odaklanmamayı öğrendim. Hayatın küçük anlarının değerini bilmek, insanın içsel huzurunu bulmasına yardımcı oluyor. O günden sonra, kendime sık sık şunu hatırlatırım: Hayat her zaman kötü gitmez, bazen sadece bakış açımızı değiştirmemiz gerekir.
Bir gülümseme, bir kahve molası, bir arkadaşın nazik bir sözü… Bu küçük şeylerin gücünü fark etmek, bana hayatı yeniden öğretmişti. Sürekli olumsuz düşünmekten kurtulmanın sırrı, belki de en basit haliyle, kendimize ve başkalarına biraz daha nazik olmaktır.